Dat de textielindustrie zeer belastend is voor het milieu en kampt met een terecht belabberd imago van uitbuiting, kinderarbeid en barre arbeidsomstandigheden, is algemeen bekend. Dat het produceren van goedkope meubels minstens zo belastend is voor onze planeet, is minder bekend.
Ken je dat, een aha-erlebnis?
Ik had er vorige week meerdere.
Het besef dat ik al bijna mijn hele leven volgens de Wabi Sabi-filosofie handel, is best een openbaring. Ik wist het niet. Maar ik vond ineens antwoorden op vele vragen.
Eind jaren 80 vielen veel van mijn leeftijdsgenoten in katzwijm voor de glimlach van Simon le Bon. Mijn vriendinnen slaakten kreetjes van verrukking bij een zwembadscene uit Beverly Hills 90210, ik was al afgeleid nog voordat de waterdruppels hun weg over de getrainde lichamen naar beneden vonden.
Om resultaat te behalen moet je soms uit je comfortzone komen. Zelfs als dat niet veilig voelt. Of is er nog een compromis?
De één krabbelt ze op een los papiertje, de ander heeft er zelfs een speciaal opschrijfboekje voor: to-do lijstjes. Waarom maken we ze eigenlijk?
Van fast fashion naar vintage fashion. Is het echt nodig om 10 x per jaar een collectie uit te brengen? Of kan dat best minder, als we met zijn allen wat duurzamer te werk gaan?
Miljoenen mensen in Nederland zijn eenzaam. Schaamte zorgt voor ontkenning. Laten we samen optreden tegen eenzaamheid!
Een saaie cijfergek of een chaotische creatieveling. Kun je allebei tegelijk zijn? Ik ging op zoek naar de symmetrische roze fontein.
Vrijheid versus zekerheid. De drijfveer van zelfstandigen verschilt vaak van die van iemand in loondienst. Kan dat, als je een stel bent? Of geeft dat heibel in de tent?
Over de soms best moeilijke rol van de bonusmoeder in het samengestelde gezin.
Ambitie en werkgeluk. Is dat een gouden combinatie of is ambitie helemaal niet nodig om gelukkig te zijn?
Daar sta ik dan. Haren fris gewassen, goeie krul d’r in. Shirt, broek en sneakers ton-sur-ton.Zo op het eerste gezicht staat niets een leuke avond
